بزرگ ترین اقیانوس آرام است
پس آرام باش تا بزرگ باشی
نمی دانم چرا؟
این روز ها
در جواب حالت چهطوره؟
میگم:خوبم
چشمانم
خیس می شود
را از کوچه باغ خاطره ها نخواهد شست
من از صدای نفسام دیگه دارم خسته می شم
فقط یه پرونده بودم که تا ابد بسته شدم
خاطره های لعنتی ولم کنین دارم میرم
شماها زندگی کنین من دیگه باید بمیرم
اگه کسی سراغمو از شماها گرفت بگین
اون مثل زنده ها نبود یه مرده بود فقط همین.........
گاهی آدم احتیاج داره یکی بیاد بزنه رو شونهش و بگه :
هی رفـ ـیـ ـق!
از چیزی ناراحتی؟
اونوقت آدم برگرده بگه:
آره رفیق،ازهـمه چـی ...
بیاید دراین خاک دراین مزرعه پاک به جز عشق به جز مهر دگر هیچ نکاریم
هنوز زدیده نابینا شد ومشتاق دیدارم هنوز
.jpg)
کاش همه ی عشق ها همین جوری بود نه جدایی
که دعا ها قبل از پایین آمدن دست ها
مستجاب می شد
ســــخـــت اســـت وقتـــي از شـــدت بـــغـــض
گـــلـــو درد بگـــيري
و هـــمـــه بگـــويـــند
لبـــاس گـــرم بـــپـــوش !!!
همین طور درباره ی پستام
ممنون
راستی سلام
من دارم می رم باغ امید وارمبهم خوش بگذره
گرچه هیچ چیز بجزدیدن ............. من روخوشحال نمی کنه
ولی چه کارکنم باید تحمل کنم
تازه با دخترداییم اوه اوه فکر کنم کلکسیون بد بختی های من کامل کاما
برام دعا کنبد
البته یه کلاسی هست که من روکمی بعنی ۵۰درصد خوش حال می کنه
ولی تا تابستان.............
خوش بگذره اگر دوست داشتید برام از امروز خاطره بگید
۱اتش دیدن او
۲شوق شنیدن صداش
۳پر کشیدن دلت براش
همه میگن که دوبارهدل تنگم وشکستی
دروغه
چه جوری دلت میومد من و این جوری ببینی
باستاره ها چه نزدیک من وتودوری ببینی
همه گفتن که تورفتی ولی گفتم که دروغه
همیگن که عجیبه اگر منتظر بمونم همه حرفاشون دروغه
تا ابد این جا میمونم
بی تو اسمت عزیزم این جا خیلی سوتو کوره ولی خب عیبی نداره
دل من خیلی صبوره ،صبوره
جونم به نگاش جون گرفته بود یه روز که نمی دیدمش
مثل قتاری توقفس پرپر میزدم
خودم رومیزدم به درو دیوار
هروز که پیش می رفت دلم بیشتر می خواستش
قلبت نذاره بگه خدایا اونم خوابیده یا که بیداره
شدای بی خوابی بگیری وتاصبح هزار نقشه بچینی
که خدا چه جوری اونو ببینی
همیشه تو رویا دستش رو می گیری
همیشه تورویا مال خودته
ولی واقعیت خیلی تلخه بیش از اونی که فکرشو بکنی
باید کنار بیایم دنیا خیلی بی رحمه
گفتم : سلام!
معصومانه گفت : می مانی؟
گفتم : تو چطور؟
محکم گفت : هميشه می مانم!
گفتم : می مانم.
روزها گذشت. روزی عزم رفتن کرد.
گفتم: تو که گفته بودی می مانی؟!
گفت: نمی توانم! قول ماندن به ديگری داده ام ....باید برم
/21.jpg)
آن شخص گفت : آنچه خلاصه علم است به دست آورده ام. دانشمند از او پرسيد :
که خلاصه علم چيست؟ گفت : پنج چيز است :
اول : آنکه تا راست به اتمام نرسد، دروغ نگويم.
دوم : آنکه تا حلال منتهی نشود، دست به حرام دراز نکنم.
سوم : آنکه تا از تفتيش نفس خود فارغ نشدم، به جستجوی عيب مردم نپردازم.
چهارم : آنکه تا خزانه رزق خداوند به آخر نرسد، به در هيچ مخلوق احتياج نبرم.
پنجم : آنکه تا قدم در بهشت ننهم، از کيد شيطان و از غرور نفس نافرمان، غافل نباشم.
